Կեսրարս երեխու պես նեղացել էր, որ տղուս իրա անունը չէինք դրել․ նեղանա, չնեղանա, ես կյանքում իմ երեխուն էդ գյուղական անունը չէի դնի, էդ էր մնում պակաս

Առաջին օրվանից էլ ես որոշել էի, որ եթե տղա ունենամ, հաստատ կեսրարիս անունը չեմ դնելու։ Ու ամեն անգամ էլ ամուսնուս մոտ ասում էի։ Հենց իմացանք, որ հղի եմ ու տղա եմ ունենալու, կեսրարս սկսեց հույսեր փայփայել։ Ամեն անգամ հենց խոսակցություններ լինում, իրանից վստահ ասում էր՝ իմ անունն են դնելու։

Բայց դե ես հաստատ գիտեի, որ իրա անունը չեմ դնելու, Սանասարը ի՞նչ անունա, որ իմ նորածին երեխուն դնեմ։ Հետո ժամանակները փոխվել են, ավելի նորաոճ անուններ կան, հո էդ հետամնաց անունները չենք դնելու մեր երեխեքին։ Հա էլի կեսրարիս հարգում սիրում ենք, բայց էդ ամեն ինչը անուն դնելով չի որոշվում։