Ընկերուհիս պոլիկլինիկայումա աշխատում, էն օրը դպոցական աղջիկներ էի գնացել ստուգումների էտ ինչեր պատմեց, բերանս բաց էր մնացել

Մանկությանս ընկերուհին բժշկուհիա: Մի բակից ենք, միասին ենք մեծացել ու դպրոց գնացել: Հետո ինքը ընտրեց բժկությունը ու եկավ Երևան սովորեու: Ճիշտա արձակուրդներին հետ էր գալիս գյուղ, բայց միևնույնա առաջվա նման չէինք կարողանում ժամերով նստել խոսել ու իրար հետ ժամանակ անցկացնել:
Դրա համար ահավոր շատ էի ուրախացել, երբ ավարտելուց հետո պրակտիկաներն ավարտել էր ու մեր գյուղի պոլիկլինիկայում ընդունվել էր աշխատանքի.:

Նենց տպավորություն էր որ քույրս հետա գալիս տուն ու ես էլ մենակ չեմ լինի: Մինչև ինքը սովորում էր ես ամուսնացել եմ ու երկու երեխա ունեմ, օրվա հիմնական մասն էլ տան գործերով եմ ու կարելիա ասել աշխարհից կտրված: Էն օրը երեխուն պիտի ստուգման տանեի, ընթացքում էլ գնացի իր մոտ սուրճ խմելու ու մի քիչ զրուցելու:

Նենց դեպք պատմեց, զարմացել էի: Ասումա Կիսուրը հարսի հետ մտել էր մոտը ստուգման, որ երեխու սեռն իմանային ու ընկերուհուս թևից քաշելա մի կողմ թե նենց արա էս հարսս թող զույգ բերի միանգամից թե չէ սրանք թամբալ են որոշել են էլ երեխա չունենան, գոնե թող հիմա միանգամից բերի: